Misschien gaat dit hoofdstuk minder over wat we moeten loslaten,
en meer over wie en wat we meenemen – in liefde, herinnering en groei.
Richard leefde met een vrije geest, een ontembaar gevoel voor humor en een hart dat speelde met het leven zelf.
Hier nodig ik je uit om te delen wat in jouw hart leeft: een herinnering, een glimlach, een laatste groet.
Want ook nu, blijven we samen groeien – met alles wat hij ons meegaf.
2 reacties
-
Is er dan serieus niemand die ‘iets’ ten vertellen heeft over Gap? Iedereen had altijd z’n mond vol over hem…..nu is Iedereen stil… the sound of silence 🙉🙈🙊
-
Complete shock… Een donderdag als zovelen.. ‘Even’ Ries bellen dacht ik… Dat even werd bij ons altijd een uur of vier. Ongelofelijk hoe onze verschillende werelden samen kwamen, en hoe diep we vaak gelijk bleken. Je bent altijd mijn zwager gebleven, en dat wist je. Ik weet zeker dat jij doorgaat voor alles wat goed is aan jouw kant, ik zal het hier doen. Gabber, het faalde uiteindelijk maar het is er een van goud.
Geef een reactie